Hoop

hoop.jpg

Elke week krijgt de NMBS gemiddeld  vier meldingen over zelfdoding op de treinsporen binnen. Dit blijkt een Vlaams fenomeen te zijn, want ruim 70 procent van de dodelijke incidenten wordt hier in Vlaanderen vastgesteld. Als dagelijkse treinreiziger word ik hiermee inderdaad regelmatig geconfronteerd. Dit wordt dan ‘zakelijk’ aangekondigd als een ‘persoonsongeval’ en heeft meestal grote vertragingen tot gevolg. Niet prettig voor de reiziger, maar ik stel mij dan het onnoemelijke leed van de familie en andere betrokkenen (zoals de treinbestuurder) voor. Het moet haast ondraaglijk zijn verwikkeld te geraken in deze problematiek.

Daarnaast zijn levensmoeë mensen nog inventief: zo lees ik in de krant dat een 74-jarige man zich in Leuven in de Dijle verdronk en dat een 25-jarige vreemdeling in de Tiensestraat uit een raam op de 4de verdieping de dood tegemoet sprong.

Ik vraag me hierbij af wat dergelijke berichten in de krant komen doen…Het wordt behandeld als een fait divers en ook als sensatie, terwijl er zo veel menselijke ellende onder schuil gaat, waar niets of toch bitter weinig wordt voor gedaan.

In mijn omgeving heb ik ook een aantal zelfmoorden meegemaakt: 2 jeugdvriendinnen hebben zich van het leven beroofd, enerzijds via brandstichting en anderzijds via een dodelijk schot. De straat waar ik ,woon werd evenmin gespaard: een jeugdige man elektrocuteerde zich als jonge student in zijn slaapkamer en recentelijk sprong een jonge moeder onder de trein in het station. Er zijn daarnaast nog méér voorvallen geweest, waarbij ik in mijn hart heb getwijfeld of het niet om een zelfdoding ging…

Ik huiver bij al dat geweld. Het gaat immers om hopeloze mensen die denken dat de dood hun enige redding kan zijn. Maar wat kan er zo erg zijn om zich van het leven te beroven ? Een ziekte, financiële problemen, zorgen om een verblijfsvergunning, problemen op het werk, liefdesverdriet, relatieproblemen, verslavingen, ruzies, mislukte studies…? Op zich zijn dat natuurlijk allemaal pijnlijke ervaringen, maar zijn ze onoverbrugbaar ?

Hebben wij hier niet allen een maatschappelijke verantwoordelijkheid op te nemen om het leven draaglijk te maken voor eenieder onder ons ? En hebben wij als enkeling ook niet de plicht om onze zorgen aan iemand toe te vertrouwen, zodat de relativiteit ervan kan in kaart gebracht worden ?

Ik denk dat eenieder van ons het al eens niet meer ziet zitten, maar moeilijkheden kunnen ook aangepakt en overwonnen worden.

De vader van de jongen in mijn straat kwam regelmatig een praatje maken als ik met mijn toen nog kleine kinderen buiten stond. Hij gaf me de goede raad mee het niet erg te vinden als mijn kinderen niet goed zouden studeren….Ik moet nog vaak denken aan deze vertwijfelde man die vroeger onderwijzer was geweest, zo vaak zeer waarschijnlijk was geconfronteerd geweest met kinderen die niet konden leren en nu plots beladen was met een schuldgevoel ten aanzien van zijn eigen kind. Hij is inmiddels overleden en zijn vrouw ook. Op de begrafenis hoorde ik dat zij een grote devotie hadden voor Maria. Spijtig dat ik dat niet geweten heb toen hij nog leefde. We hadden hierover samen kunnen praten. Zijn raad is me wel altijd bijgebleven, ik denk hier nog zeer vaak aan en heb hem ook ter harte genomen. We zijn inderdaad véél méér dan onze ‘problemen’.

Waar is Maria méér op haar plaats dan temidden van kwetsbare patiënten, zeker als het om psychisch geplaagde mensen gaat ? In vele psychiatische klinieken is dat duidelijk. Zo vond ik een Lourdesgrotje in Sint-Norbertus (nu Sint-Maarten) Duffel, Sint-Jozef Pittem, Sint-Alexius Grimbergen, De Lovie Proven, Sint-Kamillus Bierbeek, Sint-Jozef Bilzen en het Bethaniënhuis Zoesel. Er zijn er waarschijnlijk nog meer….

Het zijn allemaal klinieken die oorspronkelijk gesticht zijn door christelijke kloostergemeenschappen, die zich als eersten  bekommerden om het lot van de psychisch getourmenteerde mensen. “De Lourdesgrot is de psychiater van de Hei” zoals pastoor Erik Thielemans onlangs aankondigde aan  de gerestaureerde Lourdesgrot naast de kerk in Berlaar-Heikant. Bij Maria kan iedereen terecht om levens(reddende)vragen te stellen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s